Ostateczna wersja dokumentu ustanawiającego FED została uzgodniona w posiadłości J. Morgana na wyspie Jekyll w stanie Georgia. Powstanie FED w roku 1913 pozwoliło właścicielom banków o zasięgu międzynarodowym znacznie zwiększyć swą potęgę finansową na obszarze USA. Pauł Warburg został pierwszym prezydentem FED. Po podjęciu decyzji o utworzeniu FED wprowadzono szesnastą poprawkę do konstytucji, dzięki której Kongres uzyskał możliwość opodatkowania dochodów osobistych obywateli Stanów Zjednoczonych. Było to koniecznym następstwem, skoro rząd USA nie mógł już drukowaç pieniędzy, którymi finansowałby swoją działalność. Po raz pierwszy w dziejach USA zmuszono obywateli do płacenia podatku dochodowego.
Najważniejszymi akcjonariuszami FED byli wtedy:
1.banki Rothschildów w Londynie i Paryżu
2.Lazard Brothers Bank w Paryżu
3.Israel Moses Seif Bank we Włoszech
4.Warburg Bank w Amsterdamie i Hamburgu
5.Lehmann Bank w Nowym Jorku
6.Khun Loeb & Co. Bank w Nowym Jorku
7.należący do Rockefellera Chase Manhattan Bank w Nowym Jorku
8.Goldman Sachs Bank w Nowym Jorku
Już wówczas kongresman Charles Lindbergh określił nowo powstały Bank Rezerw Federalnych - ze względu na jego potęgę finansową - jako niewidzialny rząd.
Jak właściwie funkcjonuje FED? Komisja Otwartego Rynku w FED emituje Federal Reserve Notes (banknoty). Te papierowe dolary zostają wypożyczone rządowi USA w zamian za obligacje, które stanowią gwarancję dla FED. Te z kolei trafiają do banków FED, uzyskujących rokrocznie odsetki od nich. Już w 1992 roku wartość obligacji będących w posiadaniu FED wyniosła aż 5 000 000 000 000 dolarów i stale rosną odsetki pokrywane przez podatników. Cały ten majątek FED powstał dzięki pożyczkom pieniężnym udzielanym rządowi USA oraz inkasowaniu wysokich odsetek w związku z działalnością, której jedynymi kosztami są wydatki na farbę drukarską i sam druk. Brzmi to wprost niewiarygodnie, ale jest faktem!
Daniel Doyle Benham, amerykański bojownik o prawa człowieka, odważył się w 2002 roku zatelefonowaç do San Francisco Federal Reserve Bank (FED) i przeprowadził wielce wymowny wywiad z niejakim Ronem Supinskim, przedstawicielem Public Information Department, który odtwarzamy tu w pełnym brzmieniu („P" oznacza pytającego, „Mr S." to Ron Supinski):
P: Panie Supinski, czy Federal Reserve System jest we władaniu mojego kraju?
Mr S.: Jesteśmy agenda rządową.
P: Nie o to pytam. Czy mój kraj ponosi koszta utrzymania tego systemu?
Mr S.: Jesteśmy agendą rządową, utworzoną przez Kongres.
P: Czy Federak Reserve stanowi przedsiębiorstwo?
MrS.:Tak.
P.: Czy rząd mojego państwa posiada akcje Federal Reserve?
Mr S.: Nie, udziałowcami są banki członkowskie.
P.: Czy owe banki są prywatnymi spółkami?
MrS.:Tak.
P.: Czy banknoty Federal Reserve Bank mają jakiekolwiek pokrycie?
Mr S.:Tak, jest nim majątek Federal Reserve, ale przede wszystkim uprawnienia Kongresu do nałożenia takiego czy innego podatku na obywateli.
P.: „Uprawnienie do inkasowania podatków", czy tak pan powiedział? I to właśnie stanowi pokrycie dla banków Federal Reserve?
MrS.:Tak.
P.: Jaka jest wartość całego majątku Federal Reserve?
Mr S.: San Francisco Bank posiada aktywa na sumę 36 miliardów dolarów.
P.: Co składa się na te aktywa?
Mr S.: Złoto, sam Federal Reserve Bank i gwarancje rządowe.
P.: Jaka wartość jednej uncji złota jest uwzględniana w księgowości Federal Reserve Bank?
Mr S.: Tej informacji nie posiadam, ale San Francisco Bank dysponuje złotem o wartości 1,6 miliarda dolarów
P.: Czy chce pan przez to powiedzieç, że Federal Reserve Bank w San Francisco posiada 1,6 miliarda dolarów w złocie, a saldo tego majątku stanowią gwarancje rządowe?
MrS.:Tak.
P.: Skąd Federal Reserve otrzymuje Federal Reserve Notes?
Mr S.: Banknoty są autoryzowane przez Departament Skarbu.
P.: Ile Federal Reserve płaci za Federal Reserve Notę o nominale 10 dolarów?
Mr S.: Od pięćdziesięciu do siedemdziesięciu centów.
P.: Ile płaci się za banknot studolarowy ?
Mr S.: Tyle samo - od pięćdziesięciu do siedemdziesięciu centów.
76
P.: Tylko 50 centów za 100 dolarów to ogromny zysk, czyż nie tak? MrS.: Zgadza się.
P.: Departament Skarbu otrzymuje więc od Federal Reserve 20 $ dolarów przy nominalnej wartości 1000 dolarów albo inaczej: nieco ponad dwa centy przy fakturze studolarowej, czy prawidłowo
rozumuję?
Mr S.: Chyba jest pan bliski prawdy. P.: Czy Federal Reserve nie wykorzystuje przypadkiem Federal Reserve Notes, których koszt wynosi
2 centy od sztuki, do odkupywania obligacji od rządu? Mr S.: Tak, ale to nie wszystko. P.: Czy taka jest jednak istota sprawy? Mr S.: Istota sprawy jest właśnie taka. P.: Ile Federal Reserve Notes jest w obiegu?
Mr S.: 263 miliardy dolarów, ale my możemy wskazaç tylko na niewielki procent banknotów. P.: Gdzie się podziały te „inne" banknoty? Mr S.: W materacach albo też zostały „pogrzebane", albo gdzieś za kulisami, tak jak brudne pieniądze z
przemytu narkotyków. P.: Skoro długi trzeba pokrywaç przy użyciu Federal Reserve Notes, czy tych, które są w obiegu,
wystarczy do spłacenia długów państwowych wynoszących 4 biliony dolarów? MrS.: Nie wiem. P.: Czy istniałaby matematyczna możliwość spłacenia tych 4 bilionów zadłużenia, gdyby rząd
federalny zebrał wszystkie banknoty będące w obiegu? MrS.: Nie. P.: Czy miałbym racje, mówiąc, że w takim razie za każdy dolar wpłacony do jednego z banków
członkowskich można by, przy odpowiedniej polityce zachowania rezerw, pożyczyć 8 dolarów? MrS.: Około 7 dolarów.
P.: Proszę mnie poprawiç, jeżeli się pomylę, ale chodzi tu chyba o 7 dolarów w takich banknotach rezerwy federalnej, które nigdy nie trafiły do obiegu. Wzięły się one z powietrza, skoro ani kredytów, ani owych dwóch centów z wartości nominalnej nigdy nie wypłacono. Inaczej mówiąc: Federal Reserve Notes, o które tu chodzi, nie istniały w rzeczywistości jako fizyczne pieniądze,
wydrukowane i wyemitowane, lecz stanowiły po prostu zapisy w księgach i były pożyczane z
odsetkami. Czy mam racje? MrS.: Tak.
P.: Czy właśnie dlatego w obiegu są tylko 263 miliardy dolarów w banknotach rezerwy federalnej? Mr S.: Jest to częściowe wyjaśnienie przyczyny. P.: Czy moja interpretacja jest właściwa: kiedy (w Boże Narodzenie 1913 roku) pojawiała się ustawa
o rezerwie federalnej, przeniosła ona prawo bicia monet, a wiec do udostępniania narodowi
pieniędzy, jak też prawo do regulowania obiegu i wartości, z Kongresu na PRYWATNĄ spółkę,
czy tak? I mój kraj WYPOŻYCZA SOBIE teraz to, co powinno by stanowiç nasze zasoby
pieniężne, z Banku Rezerwy Federalnej (PRYWANEJ spółki), z DOLICZENIEM odsetek.
Czy właściwie rozumuje? I ze względu na system monetarny naszego kraju te długi NIGDY
nie zostaną pewno spłacone? Mr S.: W zasadzie ma pan racje. P.: Jest w tym coś podejrzanego, nie uważa pan? Mr S.: Sorry, nie mogę na to pytanie odpowiedzieç, ja tutaj pracuje. P.: Czy Federal Reserve poddano kiedykolwiek niezależnej kontroli? Mr S.: Jesteśmy kontrolowani. P.: Dlaczego ostatnio Izba Reprezentantów przyjęła uchwałę (oznaczoną numerem 1486)
o sprawdzeniu całej księgowości Federal Reserve przez GAO? I dlaczego Federal Reserve
sprzeciwia się temu? MrS.: Nie wiem.
P.: Czy Federal Reserve reguluje wartość Federal Reserve Notes i ustala stopy procentowe? MrS.: Tak.
P.: Proszę mi wyjaśnić, jak to możliwe, żeby system rezerwy federalnej był zgodny z Konstytucją, skoro przecież tylko Kongres, dzielący się na Senat oraz Izbę Reprezentantów, jest (a przynajmniej
77
powinien byç) uprawniony do bicia naszych monet, do emitowania ich i do ustalania ich wartości? (Article 1 Section 1 and Section

Nigdzie w Konstytucji nie ma zapisu o możliwości przeniesienia przez Kongres jakiegokolwiek zawarowanego konstytucyjnie uprawnienia na przedsiębiorstwo PRYWATNE-a może się mylę?
Mr S.: Nie znam się na prawie konstytucyjnym. Mogę skontaktowaç pana z naszym działem prawnym.
P.: Powiem panu, że ja zadałem sobie trud przeczytania Konstytucji. NIE POZWALA ona na to, by jakiekolwiek uprawnienie przyznane instytucji państwowej zostało przeniesione na prywatną firmę albo stowarzyszenie. Czy nie stanowi ona, iż wszelka inna władza, nieprzysługująca pojedynczym osobom prawnym, jest zastrzeżona dla państwa i jego obywateli? Czy ten zapis dotyczy przedsiębiorstwa prywatnego?
Mr S.: Nie sądzę, wiem jednak, iż utworzenie Federal Reserve doszło do skutku dzięki zgromadzeniu ustawodawczemu.
P.: Czy zgodziłby się pan z takim stwierdzeniem: „to jest nasz kraj i pieniądze też powinny byç NASZE, tak jak stanowi Konstytucja"?
Mr S.: Rozumiem pańską intencję.
R: Dlaczego mielibyśmy pożyczać nasze własne pieniądze od PRYWATNEGO konsorcjum
bankierów (Z ODSETKAMI)? Czyż nie po to właśnie doprowadziliśmy do rewolucji, żeby staç się odrębnym, suwerennym narodem, mającym własne prawa?
Mr S.: (odmówił odpowiedzi)
P.: Czy kiedykolwiek zapytano Sąd Najwyższy o to, czy działalność Federal Reservejest zgodna z Konstytucją?
Mr S.: Zdaje się, że było kilka procesów, które miały związek z tą kwestia. Czy toczyły się one przed Sądem Najwyższym? Chyba tak, ale nie jestem tego pewny.
P.: Czyż Sąd Najwyższy nie uznał jednogłośnie - w sprawie Schechter Poultry Corp. przeciwko Stanom Zjednoczonym i w sprawie Carter przeciw Carter Coal Co. (wyrok w zbiorze werdyktów) - kon statacji korporajnej za niezgodne z konstytucją delegowania władzy ustawodawczej? („Przeniesienie władzy jest równoznaczne z regulowaniem władzy. Stanowi to najbardziej naganną formę delegacji ustawodawczej; nie jest to zwyczajną delegacją, dotyczącą jakiejś oficjalnej korporacji/spółki grupy, która zapewne nie okaże zainteresowania dobrem powszechnym, lecz zadba
0 prywatny interes poszczególnych osób." Carter przeciwko Carter Coal Co.)
Mr S.: Nie wiem, ale mogę skontaktowaç pana z naszym działem prawnym.
P.: Czyż obecny system monetarny nie jest domkiem z kart, który MUSI się zawaliç, skoro nie ma takiej matematycznej możliwości, by długi zostały KIEDYKOLWIEK spłacone?
Mr S.: Tak to wygląda. Mogę panu powiedzieç, że jest pan bardzo wnikliwy i wiele pan wie. Ale my mamy pewne rozwiązanie.
P.: Cóż to za rozwiązanie?
Mr S.: Debit card. (Nowy ład świata opiera się między innymi na istnieniu społeczeństwa pozbawionego gotówki. Debit card jest uniwersalną kartą kredytową i stanowi zarówno dokument tożsamości, jak
1 środek płatniczy w nowym ładzie świata - przyp. aut.).
P.: Czy ma pan na myśli EFT Act (Electronic Fund Transfer = elektroniczne regulowanie płatności)? Czy nie należy się tego bardzo obawiaç ze względu na ogromne możliwości komputerów? Państwo, wszystkie jego instytucje, także Federal Reserve, będą otrzymywaç informacje o tym, że: o godzinie 14.30 był pan na stacji benzynowej i za 10 dolarów kupił pan benzynę bezołowiową w cenie 1,41 za galon, a potem, o 14.58, był pan w sklepie spożywczym, gdzie kupił pan chleb, gotowy obiad, mięso i mleko za 12,32 dolara, później zaś, o wpół do czwartej, kupił pan w aptece lekarstwa za 5,62 dolara. Inaczej mówiąc, państwo wiedziałoby, kiedy i dokąd chodzimy, ile zapłaciliśmy, ile zapłacii hurtownik i jaki miał zysk. System EFT sprawiłby, że dosłownie wszelka wiedza o nas byłaby w posiadaniu pańskiej placówki. Czyż nie jest to przerażająca perspektywa?
Mr S.: Owszem, to jest dziwne.
P.: Domyślam się STRASZNEGO MATACTWA, szyderstwa z naszej Konstytucji. Czy nie jest tak, iż prywatnemu konsorcjum bankierów płacimy daninę i cło w postaci podatku dochodowego?
Mr S.: Nie nazwałbym tego daniną, to są odsetki.
P.: Czyż każdy urzędnik z wyboru nie składa przysięgi, którą zobowiązuje się on do ochrony
78
Konstytucji, do tego, że będzie jej broniç przed wrogami zewnętrznymi, ale i wewnętrznymi? Czyż z tego punktu widzenia Federal Reserve nie jest wrogiem wewnętrznym? Mr S.: Nie mogę tego potwierdziç.
P.: Nasi urzędnicy z wyboru i osobistości mający władzę nad Federal Reserve ponoszą winę za swoje uprzywilejowanie, a tym samym godzą w Konstytucję swojego państwa, co stanowi zdradę stanu. Czyż zdrady stanu nie karze się śmiercią? MrS.: Tak sądzę.
P.: Bardzo dziękuję za informacje i za czas, który zechciał mi pan poświęcić. I gdyby mi wolno było to powiedzieç, poradziłbym panu, żeby podjął pan niezbędne kroki dla zabezpieczenia siebie i swojej rodziny, a więc żeby wy cofał pan wszystkie pieniądze zdeponowane w bankach, zanim cały system się załamie. Ja to zrobię. Mr S.: Nie wygląda to dobrze.
P.: Niech Bóg okaże miłosierdzie duchom, które stoją za tym sprzecznym z Konstytucją i przestępczym przedsięwzięciem, noszącym nazwę Rezerwy Federalnej. Skoro tylko przebudzą się WSZECHMOCNE MASY i zrozumieją, na czym to gigantyczne oszustwo polega, nie potraktują tego pobłażliwie.
Rozmowa z panem była dla mnie przyjemnością, jeszcze raz dziękuję, że zechciał pan poświęcić mi ten czas. Mam nadzieję, że posłucha pan mojej rady, zanim dojdzie do katastrofy. Mr S.: Niestety, na nic dobrego się nie zanosi. P.: Życzę miłego dnia i dziękuję za to, że znalazł pan dla mnie czas. Mr S.: A ja dziękuję za to, że pan zatelefonował.
_________________
_

_

_
SERIA U09_ SERIA Z09